Midrasze Chrześcijańskie

O Bożym Narodzeniu - dlaczego przed żłóbkiem?

(Tarcisio Zanni, Quando è apparsa la filantropia di Dio, Grafitalica 1999)

I. Dlaczego grota?

    Dlaczego kiedy budujemy szopkę umieszczamy św. Rodzinę w grocie, pomimo tego, że Ewangelie nic o tym nie mówią?

     Nasi Ojcowie uczą: Kiedy Mojżesz prosił Pana Boga, aby pozwolił mu zobaczyć Jego Chwałę – gdzie został postawiony przez Najwyższego? I odpowiadają: „w rozpadlinie skały” (Wj 33,20)

    Kiedy urodził się Jezus  widzieliśmy Chwałę Boga już nie „z tyłu” jak Mojżesz, ale twarzą w twarz, i nie tylko w przejściu, obok rozpadliny skalnej, gdyż On przyszedł „aby zamieszkać między nami” (J 1,14) Bóg kocha ludzkość, która jest w Jezusie i wzywa ją do Siebie – jak jest napisane:

„Gołąbko ma, ukryta w zagłębieniach skały w szczelinach przepaści, ukaż mi swoją twarz, daj mi usłyszeć twój głos” (Pnp 2,14)

   Dlatego śpiewają Aniołowie: „Chwała Bogu na wysokości, a na ziemi pokój ludziom, których On kocha” (Łk 2,14) I mówią dalej: Gdzie stał Dawid, gdy oszczędził życie Saula? I odpowiadają: w grocie, jak jest napisane: „Potem jednak zadrżało serce Dawida, z powodu odcięcia poły należącej do Saula” (1Sm 24,6)

    Nie ma dla Boga rzeczy większej, wartościowszej i wspanialszej niż przebaczenie. „Narodzony z niewiasty pod prawem” (Ga 4,4) przyszedł Jezus, jak Dawid, w grocie aby przebaczać, jak jest napisane: „rzuciłeś poza siebie wszystkie moje grzechy” (Iz 38,17) Dlatego śpiewają Aniołowie: „Chwała Bogu na wysokości, a na ziemi pokój ludziom, których On kocha” (Łk 2,14)

     Nasi Ojcowie mówią w końcu: kiedy Eliasz uciekał przed Jezebel (1Krl 19,9), która chciała go zabić, gdzie znalazł schronienie? I odpowiadają: na górze Horeb, jak jest napisane: „Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pan nie był w ogniu. A po tym ogniu – szmer łagodnego powiewu Kiedy tylko Eliasz go usłyszał, zasłoniwszy twarz płaszczem, wyszedł i stanął przy wejściu do groty…” (1Krl 19,12-13)

    Kiedy narodził się nasz Zbawiciel, Duch Święty, który wypełniał Maryję, objawił się na obliczu Matki, jak jest napisane: „Mądrość człowieka rozjaśnia jego oblicze” Dlatego śpiewają Aniołowie: „Chwała Bogu na wysokości, a na ziemi pokój ludziom, których On kocha” (Łk 2,14)

II. Dlaczego szopa?

     Dlaczego kiedy robimy szopkę umieszczamy ją czasami w szopie?

     Nasi Ojcowie mówią: Dlatego, że kiedy pasterze wracali do domów, wielbili: wysławiając Boga za wszystko co słyszeli i widzieli” (Łk 2,20) jak to powiedział prorok Malachiasz: „A dla was czczących moje imię wzejdzie słońce sprawiedliwości i uzdrowienie w Jego skrzydłach. Wyjdziecie swobodnie i będziecie podskakiwać jak tuczone cielęta” (Mal 3,20)

     W ten sposób tłumaczy się również, dlaczego dzień Bożego Narodzenia, jeszcze przed Narodzeniem Jezusa, był nazywany „dniem słońca niezwyciężonego”. Poza tym umieszczamy szopkę w szopie, gdyż jest ona schronieniem dla wołu i osła, o których mówi prorok Izajasza: Wół rozpoznaje swego Pana i osioł żłób swego właściciela” (Iz 1,3) Nowy Lud Boży reprezentowany przez pasterzy nie dziwi się pokorą Boga, jak jest napisane: „każdy duch, który uznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga” (1J 4,2)I dlatego w szopie, bo: Pan patrzy łaskawie na pokornego, pyszałka zaś dostrzega z daleka” (Ps 138,6)jak jest napisane: „bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy, oto odtąd bowiem błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia” (Łk 1,48)

III. Dlaczego tyle owiec?

     Dlaczego było tyle owiec w stajence – pytają się nasi Ojcowie?

     I odpowiadają: ponieważ były rozproszone i zagubione, jak jest napisane: „Rozproszyły się owce moje, bo nie miały pasterza i stały się żerem wszelkiego dzikiego zwierza. Rozproszyły się, błądzą moje owce po wszystkich górach i po wszelkim wysokim pagórku; i po całej krainie były moje owce rozproszone, a nikt się o nie nie pytał i nikt ich nie szukał” (Ez 34,5-6) „A teraz wróciły do Pasterza i Stróża ich dusz” (1P 2,25) „Ja sam – mówi Święty – będę szukał moich owiec i będę miał o nie pieczę” (Ez 34,11) Dlatego, że nie przyszedł paść wilki ale owce, jak jest napisane: „Błogosławieni cisi, ponieważ oni odziedziczą ziemię” (Mt 5,5) i jeszcze: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy obciążeni i utrudzeni jesteście” (Mt 11,28) To dlatego, każdy z nas może znaleźć w domu owieczkę, która go reprezentuje w stajence: tłusta, silna, chora… jak jest napisane: Ja sam będę pasł moje owce j Ja sam będę je układał na legowisko. Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie.” (Ez 34,15-16) A także: „Ja jestem dobrym Pasterzem i znam owce moje, a moje mnie znają… wzywam je po imieniu. Życie moje oddaję za owce.” (J 10,14-15)

IV. Dlaczego pasterze

     Dlaczego Aniołowie objawili się pasterzom? 

     Nasi Ojcowie mówią: dlatego, Gdyż Abel był pasterzem stada i Pan Bóg spojrzał łaskawie na jego ofiarę (Rdz 4,2.4) jak jest napisane: „Moją ofiarą Boże, duch skruszony; nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym.” (Ps 51,19) Dlatego też, gdy czuwali w nocy, pilnując swoich stad (Łk 2,8) – jak jest napisane: „Śpię, lecz serce me czuwa, cicho!” (Pnp 5,2)

     I dlatego, gdyż Pan – nich będzie zawsze błogosławiony – wspomniał na Jakuba, który, kiedy szedł na spotkanie swego wroga, prowadził przed sobą swoje stado, kiedy spotkał go – siedem razy schylił się do ziemi przed nim, jak jest napisane: „Miłosierdzia chcę, a nie ofiary” (Oz 6,6)

     I dlatego, ponieważ miało się wypełnić to, co przepowiedział prorok Izajasza: „Poślijcie baranka dla władcy krainy, drogą przez pustynię do góry Córy Syjonu” (Iz 16,1) jak jest napisane: „na Jego barkach spoczęła władza… Bóg mocny, Książę pokoju” (Iz 9,1-6)

V. Dlaczego tyle Aniołów?

    Dlaczego w czasie narodzenia Jezusa objawiło się tyle Aniołów – „mnóstwo zastępów niebieskich” (Łk 2,13) - na niebie w Betlejem?

     Nasi ojcowie mówią: dlatego, ponieważ urzeczywistniał się sen Jakuba, jak jest napisane: „We śnie ujrzał drabinę opartą na ziemi, sięgającą swym wierzchołkiem nieba, oraz aniołów Bożych, którzy wchodzili w górę i schodzili na dół.” (Rdz 28,12)

    Czym jest ta drabina Jakuba – pytają się nasi Ojcowie? I odpowiadają: to jest chwalebny krzyż, na którym zawisła cena naszego odkupienia, która została nam przyniesiona przez Maryję. Kiedy została „oparta na ziemi”, a kiedy „sięgnęła wierzchołkiem nieba”? Wtedy, gdy Jezus został złożony w żłóbku – została oparta na ziemi, a kiedy „obłok zabrał Go im sprzed oczu” (Dz 1,9) – sięgnęła wierzchołkiem nieba.

     Mówią również: dlatego też, aby wypełniło się proroctwo: „Uciekają królowie zastępów, uciekają, a mieszkanka (piękna) domu dzieli łupy” (Ps 68,13) Kto jest ową „piękną” domu – pytają się nasi Ojcowie? I odpowiadają: właśnie w tę noc betlejemską, Dziewica Maryja jest tą „piękną” domu: w przyszłości będzie nią Kościół, umiłowana Chrystusa. I mówią w końcu nasi Ojcowie: na niebie w Betlejem było „więcej niż dwanaście zastępów aniołów” (Mt 26,53), z nich zrezygnował nasz Zbawiciel, aby stanąć twarzą w twarz ze śmiercią i ją pokonać dla nas!

VI. Dlaczego Gwiazda?

      Dlaczego na niebie nad Betlejem rozbłysło takie mnóstwo gwiazd i ta szczególna gwiazda?

     Nasi Ojcowie mówią: „Tyle” - ,gdyż Święty – niech będzie błogosławione Jego imię – obiecał Abrahamowi potomstwo tak liczne, jak gwiazdy na niebie, jak jest napisane: „Policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić” (Rdz 15,5) i „jedna jedyna”, ponieważ Abrahamowi i jego potomstwu dano obietnicę. I nie mówi Pismo: „i potomkom” co wskazywałoby na wielu, ale wskazano na jednego „i potomkowi twojemu, którym jest Chrystus” (Ga 3,16) jak jest napisane: Wschodzi Gwiazda z Jakuba, wznoszą Mu okrzyk jako królowi” (Lb 24,17; 23,21) i mówią jeszcze: „liczne gwiazdy” ponieważ wszystkie wychylają się, aby zobaczyć Syna Bożego, który stał się człowiekiem, jak jest napisane: „Wznoście okrzyki niebiosa, bo Pan zaczął działać” (Iz 44,23) i „jedna jedyna” ponieważ noc minęła i zaczął nastawać nowy dzień, a jedna jest tylko Gwiazda świecąca, poranna (Ap 22,16), „ta gwiazda, która nie zna zachodu” (Orędzie paschalne)

BEST GROUP